|
هگمتانه، گروه رفیق شهیدم: جمعی از استادان دانشگاه‌های همدان در منزل دکتر حسن علم‌خواه، برادر شهید مرتضی علم‌خواه، گرد هم آمدند تا ضمن دیدار با خانواده این شهید والامقام، یاد و خاطره شهید عرصه علم و دانشگاه را زنده نگه دارند و از دریچه خاطرات و روایت‌های دوستان و هم‌دانشگاهی‌هایش، بیشتر با ابعاد شخصیتی و سیره زندگی او آشنا شوند. در این دیدار صمیمانه، هر یک از حاضران گوشه‌ای از خاطرات خود از شهید را بازگو کردند؛ خاطراتی که از منش اخلاقی، تواضع، معنویت، روحیه فرهنگی، تعهد انقلابی و ولایت‌مداری او حکایت داشت. این محفل فرصتی شد تا حاضران، در کنار تجدید دیدار با خانواده شهید، بر ضرورت ادامه راه شهدا و پایبندی به آرمان‌های والای آنان تأکید کنند.
در این شماره از صفحه «رفیق شهیدم» روزنامه هگمتانه، میهمان شهید مرتضی علم‌خواه هستیم؛ شهیدی از عرصه علم و دانشگاه که معنویت، روحیه انقلابی و ولایت‌مداری را در کنار دانش و فعالیت‌های فرهنگی در زندگی خود جمع کرده بود. این بار، دوستان و هم‌دانشگاهی‌هایش از او روایت می‌کنند؛ از خاطراتی که هنوز در ذهن و دلشان زنده است و یادآور راهی است که باید ادامه یابد.
در ادامه، مشروح این دیدار و روایت دوستان شهید مرتضی علم‌خواه را با هم می‌خوانیم.
روایت دکتر سهرابی از شهید مرتضی علم‌خواه
دعایی که بوی شهادت می‌داد
هگمتانه، گروه رفیق شهیدم: دکتر روح‌الله سهرابی، عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی‌سینا، در دیدار اساتید و جامعه دانشگاهیان همدان با برادر شهید مرتضی علم‌خواه، با تسلیت شهادت این شهید والامقام، از ویژگی‌های اخلاقی و خاطرات خود از دوران تحصیل در دانشگاه امام صادق(ع) سخن گفت.
دکتر روح‌الله سهرابی در این دیدار اظهار کرد: شهادت برادر عزیز را تسلیت عرض می‌کنم؛ از این جهت که از دست دادن عزیز و دوری و فراغ او غمبار و ناراحت‌کننده است، اما عموماً کسی که با شهادت از میان ما می‌رود، باعث خیر دنیا و آخرت برای خانواده و عموم مردم می‌شود و از این لحاظ باید تبریک گفت.
وی با اشاره به خانواده علمی و فرهیخته شهید مرتضی علم‌خواه افزود: شنیده‌ام دوستانی که خدمت پدر شهید بزرگوار رسیده بودند، گفته‌اند که ایشان از خانواده‌ای روحانی، عالم و فرهیخته هستند و سه نفر از آقازاده‌های خود را به دانشگاه امام صادق(ع) فرستاده‌اند.
سهرابی ادامه داد: عزیزان گفته بودند که شما یک نشان کم داشتید و آن هم پدر شهید بود که این بسیار ارزش دارد. ما نیز از این لحاظ خدمت ایشان تبریک عرض می‌کنیم و ان‌شاءالله شهید در آن دنیا شفیع خانواده و ما خواهد بود.
شهید علم‌خواه؛ چهره‌ای آرام و متواضع
عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی‌سینا با اشاره به آشنایی خود با شهید مرتضی علم‌خواه در دوران تحصیل در دانشگاه امام صادق(ع) گفت: ما و دوستانی که اینجا حضور دارند، با ایشان با فاصله چند سال در دانشگاه بودیم. ایشان دانشجوی رشته اقتصاد و ورودی سال 1375 دانشگاه امام صادق(ع) بودند.
وی با بیان خاطرات خود از این شهید اظهار کرد: خاطره‌ای که بنده از شهید به یاد دارم، چهره بسیار آرام، متواضع و خنده‌روی ایشان است. به قول دوستان، در کنار ایشان بسیار راحت و آرام بودیم؛ احساس سختی و سنگینی نمی‌کردیم و ایشان به آدم آرامش می‌دادند.
سهرابی با اشاره به انس شهید مرتضی علم‌خواه با قرآن کریم گفت: ایشان بسیار با قرآن مأنوس بودند. بنده اطلاع نداشتم که ایشان در ستاد کل هستند.
وی در ادامه با اشاره به خانواده شهید علم‌خواه خاطرنشان کرد: ایشان بزرگ‌ترِ این سه برادر بودند. عبدالله، یکی از برادران شهید، به رحمت خدا رفتند و آقا محمد هم در قم هستند. آقای دکتر علم‌خواه نیز که در خدمتشان هستیم، رشته فنی را انتخاب کردند.
دانشگاه امام صادق(ع)؛ پرورش‌دهنده چهره‌های ارزشمند
عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی‌سینا با اشاره به جایگاه دانشگاه امام صادق(ع) بیان کرد: در هر صورت، دانشگاه امام صادق(ع) دانشگاهی است که خود شهید یکی از مؤسسان آن بوده‌اند. این دانشگاه پیش از انقلاب پایه‌ریزی شده و این کارخانه، گل‌های سرسبد و ارزشمندی را تحویل جامعه داده است؛ از جمله شهید مرتضی علم‌خواه و شهید مصباح‌الهدی باقری‌کنی و دیگر شهدا.
وی با تأکید بر ویژگی‌های اخلاقی شهید مرتضی علم‌خواه گفت: متانت، تواضع و خوش‌رویی را از شهید علم‌خواه به یاد دارم. آرامش و لبخند ایشان به‌گونه‌ای بود که مشمول این جمله شدند که «تا شهید زندگی نکنی، شهید نمی‌شوی».
سهرابی با اشاره به خاطراتی که داماد شهید از ایشان در برنامه «چشم و چراغ» نقل کرده بود، به بیان خاطره‌ای باواسطه از سفر حج شهید پرداخت و گفت: توفیق داشتیم در سفر حج، در کنار شهید مرتضی علم‌خواه باشیم. سال گذشته دکتر در سفر حج بودند و اگر به خاطر داشته باشید، در اواخر سفر حج، جنگ 12روزه اتفاق افتاد و بسیاری مجبور شدند از طریق زمینی به میهن بازگردند.
وی ادامه داد: نقل می‌کردند که گروهی به ایشان گفته بودند شما حضور نداشتید، اما مقر را زدند و تعدادی شهید شدند. به نقل دوستان، در آن لحظه دل شهید شکست و در مکه دعا کرده بود که خدایا، هرچه زودتر شهادت را نصیبم کن.
عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی‌سینا در پایان خاطرنشان کرد: کمتر از یک سال نگذشت که ایشان همراه با رهبرشان به شهادت رسیدند و این شهادت، نشان افتخاری برای خانواده و جامعه دانشگاهیان شد.
|
